Jaki rower najlepszy do turystyki?

Do turystyki nadaje się praktycznie każdy rower, byle był wygodny i wyposażony w dodatkowy osprzęt zwiększający bezpiczeństwo oraz komfort jazdy. Kupujac rower należy koniecznie zadbać o prawidłowy dobór rozmiaru ramy, ustawienie siodełka i kierownicy. Poniżej przedstawiam przykładowy rower stworzony właśnie z myślą o turystyce:

RAMA – to najważniejsza część roweru – powinna być solidna i w miarę lekka. Ramy wykonuje się ze stali chromowo-molibdenowej, stopów aluminium lub włókien węglowych. W celu obniżenia masy rury ramy wykonuje się jako tzw. cieniowane czyli o różnej grubości ścianek.

KOŁA – w turystyce standardem są koła 28″, choć wielu rowerzystów używa rowerów górskich z kołami 26″. Ciekawym pomysłem wydają się rowery mtb z kołami 29″, choć w chwili obecnej jeszcze nie są tak popularne. Generalnie zasada jest taka, że im większe koło tym łatwiej osiągnąć duże prędkości, z kolei małe koła ułatwiają poruszanie się w terenie. Jeśli chodzi o dobór szerokości opony to im szersza opona tym łatwiej poruszać się w terenie, zwłaszcza po piachu i błocie, niestety szeroka opona zwiększa opór toczenia.

WIDELEC PRZEDNI – większość współczesnych rowerów posiada widelce amortyzowane, które łagodzą drgania przenoszone na nadgarstki rowerzysty. Lepsze modele amortyzatorów mają możliwość regulacji skoku i jego blokadę. Tłumienie drgań w amortyzatorze osiąga się poprzez zastosowanie sprężyn stalowych, elastomorów, a także oleju. Niestety widelce amortyzowane są cięższe od zwykłych. Przy dużych przebiegach pojawiają się wycieki oleju i nadmierne luzy.

KIEROWNICA – w turystyce stosuje się różnego typu kierownice, które wykonane mogą być ze stali, stopów aluminium a nawet włókien węglowych. Są to najczęściej kierownice gięte, także z dodatkowymi uchwytami (np. rogami) umożliwiającymi chwytanie kierownicy w różnych pozycjach. Kierownica powinna zapewniać pewne i stabilne trzymanie i dlatego bardzo ważne jest zastosowanie odpowiedniej jakości chwytów, wielu rowerzystów korzysta także ze specjalnych rękawiczek.

SIODEŁKO – musi być wygodne :-), zwłaszcza jeśli zamierzamy pokonywać długie dystanse. Inne są modele przeznaczone do kobiet inne dla mężczyzn. Siodełka do turystyki są zdecydowaie szersze niż do sportu. Mają często specjalne wkładki żelowe. Amortyzowana sztyca mocująca siodełko do ramy również poprawia komfort podróżowania.

KORBA i SUPORT – korba roweru turystycznego posiada trzy lub rzadziej dwie tarcze zębate, z których największa ma ok. 48 zębów – umożliwia to osiąganie dużych prędkości na płaskiej drodze. Łożyska suportu (najlepiej maszynowe) powinny zapewniać bezawaryjną pracę w róznych warunkach i przy dużych obciążeniach. Powinny być uszczelnione.

PEDAŁY – muszą zapewnić dobry kontakt z podeszwą buta. Należy unikać pedałów wykonanych z tworzyw sztucznych ze względu na ich niską jakość i trwałość. Zawansowani rowerzyści w celu zapewnienia optymalnego kontkatu stopy z pedałem stosują tzw. noski lub systemy zatrzaskowe (np. SPD). Ale tu uwaga! W przypadku sztywnego połączenia buta z pedałem mogą być problemy przy zatrzymywaniu się, gwarantujące nie zawsze przyjemny i bezpieczny upadek.

PRZERZUTKI – na rynku dominują dwie firmy Shimano i SRAM. Należy pamiętać, że rozwiązania przez nie stosowane nie zawsze są ze sobą kompatybilne. To samo dotyczy różnych modeli tej samej firmy. Przrzutki przednie „obsługują” najczęściej trzy tarcze (stare rowery mogą ich nie posiadać) i występują w odminach TOP SWING i DOWN SWING (górny ciąg – linka z góry i dolny ciąg – linka z dołu). Przerzutki tylne umożliwiają uzyskanie od 6 do 9 przełożeń. Daje to razem od 18 do 27 możliwych kombinacji przełożeń, choć należy pamiętać, że ze względu na konieczność równoległego prowadzenia łańcucha nie wyszstkie przełożenia mogą być wykorzystane w praktyce. Wybór konkretnego modelu zależy w znacznym stopniu od zasobności portfela. Modele droższe np. SLX, XT działają niewątpliwie lepiej niż np. Acera, Alivio, ale w praktyce, bez bezpośredniego porównania nie odczujemy ich tak bardzo. Istotna różna może tkwić w sposobie obsługiwania przerzutek. W zasadzie stosuje się dwa typy manetek: dźwigniowe i obrotowe. Ich wybór zależy od indywidualnych preferencji.

HAMULCE – stosuje się hamulce szczękowe (tzw. V-breaki) i tarczowe. Oba typy mogą być sterowane mechanicznie (za pomocą linki) lub hydraulicznie. Ten drugi sposób jest skuteczniejszy, ale dość drogi. Zdecydowanie nie polecam hamulców tarczowych sterowanych mechanicznie – ich skuteczność, zwłaszcza przy obciążonym rowerze może być zbyt niska. Ze względu na prostotę i skuteczność, a także niższą masę do roweru turystycznego lepsze będą zwykłe V-ki.

BAGAŻNIKI – na dalekie wyprawy stosuje się systemy bagażników z przodu i z tyłu oraz specjalne skawy. Na kilkugodzinne wycieczki może wystarczyć bagażnik mocowany na sztycę. Używanie plecaków, zwłaszcza ciężkich jest niepraktyczne.

OŚWIETLENIE – każdy rower poruszający się po drogach publicznych musi być wyposażony w oświetlenie. Najczęściej jest to oświetlenie diodowe bateryjne, choć ciekawym rozwiązaniem jest zasilanie poprzez dynamo umieszczone w przedniej pieście koła. Światło tylne może być pulsujące. Uzupełnieniem oświetlenia mogą być elementy odblaskowe umieszczone na rowerze lub na odzieży.

WAŻNE DODATKI – dzwonek, zestaw kluczy, zapasowa dętka.

UBIÓR – to często bardzo kontrowersyjna część wyposażenia rowerzysty. Obcisłe spodnie często są obiektem drwin pieszych czy kierowców, ale z pewnością podnoszą komfort jazdy. Kask, choć (jeszcze) nieobowiązkowy powinien być podstawowym wyposażeniem każdego rowerzysty. Typowo rowerowe górne części ubioru (koszulki, bluzy, kurtki) mają przedłużoną część tylną, w której najczęściej znajdują się kieszenie na drobne rzeczy. Często ubrania rowerowe wykonywane są jaskrawożółtych kolorach lub posiadają wszyste elementy odblakowe. Uzupełnieniem ubioru powinny być rękawiczki, które nie tylko poprawiają chwyt kierownicy, ale zabezpieczają także dłonie przed skutkami upadku. W czasie rowerowych eskapad nie należy zapomnieć o pelerynie przeciwdeszczowej.

You may also like...

5 Responses

  1. WILLHELM pisze:

    Umiejscowienie „stopki” na przednim kole tak jak na rysunku zaowocuje natychmiastowym wywróceniem roweru…

    • JK pisze:

      Przyznam szczerze, że nie zwróciłem uwagi na ten istotny szczegół. Nigdy nie widziałem roweru z tak zamontowaną „podpórką”. Wydaje mi się, że stabilność roweru zależy nie tylko od miejsca usytuowania „stopki”, ale również, a może przede wszystkim od rozłożenia obciążenia roweru. Co nie zmienia faktu, że pomysł ze zdjęcia jest chyba najgorszą opcją z możliwych. Pozdrawiam.

    • Ja pisze:

      Litości. Ta podpórka jest dodatkową stopką i używana jest tylko w przypadku używania przednich sakw. Nic się wtedy nie przewróci….. Ludzie douczcie się a nie piszecie bzdury…

      • Witek pisze:

        Problem w tym, że na rysunku nie ma stopki „głównej”, a więc ta nie może być dodatkową! A więc litości – zanim zaczniesz kogoś pouczać sam się doucz. W tym konkretnym przypadku Wilhelm ma rację.

  2. Cooll pisze:

    Trochę nieszczęśliwy jest ten rysunek i dlatego wszyscy… mają rację :-) „Wilhelm”, że tak jak na rysunku to za bardzo nie ma sensu, a „ja” że tak naprawdę jest to podpórka dodatkowa. Nie rozumiem tylko tego tonu wypowiedzi, po prostu żenada :-( A tak na marginesie – bardzo fajna stronka. Pozdrawiam

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *